Πού είναι η ευρωπαϊκή πατρίδα μας;

by

Τι είναι η ευρωπαϊκή πατρίδα μας; Μην είναι η βαθυκύανος αστερόεσσα; Μην είναι ο ποπ ύμνος An die Freude; Μην είναι το Εράσμους της ακαδημαϊκής ανεμελιάς; Μην είναι οι ευρωκράτες των κανονισμών και των οδηγιών;

Δύσκολα ερωτήματα όλα αυτά και ερεθιστικά. Ας περιμένουν όμως∙ σήμερα θα προσπαθήσω να απαντήσω σε ένα άλλο, ίσως πιο πρακτικό ερώτημα. Πού είναι η ευρωπαϊκή πατρίδα μας;

Γενικά, θα μπροούσα να σκεφτώ τρεις πιθανές και εύλογες οροθετήσεις του ημιφαντασιώδους πολιτικού και πολιτισμικού χώρου που καλείται «Ευρώπη»: την λύση της Κανταβρίας – Καλαβρίας (μικρή λύση), την λύση των δύο Γαλικιών (μέση λύση) και την λύση των δύο Ιβηριών (μεγάλη λύση).

α) Η λύση Κανταβρίας – Καλαβρίας αφορά πλέον το ιστορικό μας παρελθόν. Θα ήταν μια λύση μικρή γεωγραφικώς, από την Κανταβρία της Ισπανίας ως την Καλαβρία της Ιταλίας, μια λύση μικρή όμως και πολιτικώς: θα ταίριαζε σε μια Ευρώπη στενά δυτική, καθολική και ευαγγελική, γερμανόφωνη και ρωμανόφωνη. Μια Ευρώπη, για να είμαστε δίκαιοι, δίχως άλλο συνεκτικώτερη, πλουσιώτερη, ομογενέστερη, αλλά ομοίως ψευδώνυμη: όχι Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά μάλλον Εσπερική Ένωση. Εκπλήσσομαι σε κάποιο βαθμό που η λύση αυτή δεν επεκράτησε, περισσότερο όμως επιχαίρω που ο λάτρης των αφρικανικών αδαμάντων Βαλέριος Γισκάρδος Δεσταίγγος, ο αγωνιστής της Γαλλικής Αντίστασης Φραγκίσκος Μιττεράνδος, ο Ελμούτος Λάχανος (μεταφράζω το επώνυμό του για να μην το μεταγλωττίσω∙ μας διαβάζουν και μικρά παιδιά) και οι λοιποί παλαιοί ευρωκράτορες επέδειξαν θάρρος. Ας το έχουμε αυτό υπόψιν.

β) Η λύση των δύο Γαλικιών παίρνει ως σημεία αναφοράς την Γαλικία της Ισπανίας και την Γαλικία των πολωνοουκρανικών συνόρων. Την ονομάζω μέση λύση όχι μόνο γιατί δίνει την μέση λύση στο γεωγραφικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής επέκτασης, αλλά και επειδή αμφιταλαντεύεται και ως προς το όχι καινοφανές ζήτημα της γεωπολιτισμικής ένταξης των σλαβικών ορθόδοξων λαών. Είναι το σημείο στο οποίο στέκεται αυτήν την στιγμή η ευρωπαϊκή πορεία, για να ξανασάνη ή για να ριζώση: οι νότιοι (και οι δυτικοί φυσικά) Σλάβοι μέσα, οι ανατολικοί έξω. Ποιο είναι το πρακτέον;

γ) Η λύση των δύο Ιβηριών αναφέρεται στον γεωπολιτισμικό χώρο που ορίζει η Ιβηρική χερσόνησος στην Δύση και η Γεωργία στην Ανατολή. Αποτελεί το αναγκαστικό επόμενο βήμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ένα βήμα όμως τόσο μεγάλο και τόσο επικίνδυνο, ώστε τρομάζει. Κινούμαστε ήδη προς τις γεωγραφικές και πολιτισμικές παρυφές της Ευρώπης και κατά πάσα πιθανότητα πλησιάζουμε στην έξοδο από την εννοιολογική άλω της πολιτικής έννοιας της Ευρώπης. Η λύση των δύο Ιβηριών, ο κοινός ευρωπαϊκός Οίκος από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια, θα συμπεριελάμβανε στην Ηνωμένη, στην πραγματικότητα πλέον και όχι μόνο κατ’ επίφασιν, Ευρώπη την Ουκρανία, την Λευκορρωσσία, την Γεωργία, την Αρμενία, την Ρωσσία.

Την Ρωσσία; Κάπου εδώ συνοφρυώνεται το πράγμα.

Advertisements

Ετικέτες:

14 Σχόλια to “Πού είναι η ευρωπαϊκή πατρίδα μας;”

  1. Αόρατη Μελάνη Says:

    «μεταφράζω το επώνυμό του για να μην το μεταγλωττίσω»

    Θέλεις να πεις μάλλον «για να μην το μεταγράψω» (συγγνώμη για την παρέμβαση, βλέπεις άπτεται της επαγγελματικής μου ιδιότητας).

    Εγώ είμαι υπέρ της μεγάλης λύσης. Γενικά είμαι large άτομο (μεταφορικά μιλώντας!). Και μετά την Ευρώπη, όλη η υδρόγειος. Αλλά βλέπεις δεν με ρωτάνε. Γιατί άραγε;

  2. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Ποια είναι η διαφορά μετάφρασης, μεταγλώττισης και μεταγραφής;

    Εγώ ακόμα αμφιταλαντεύομαι μεταξύ μεσαίας και μεγάλης λύσης. Ίσως να με έχη πιάσει το σύνδρομο του τρόλεϊ!

  3. Αόρατη Μελάνη Says:

    Μετάφραση (translation) = μεταφορά ενός κειμένου από μια γλώσσα σε μία άλλη.
    Μεταγραφή (transcription) = μεταφορά ενός κειμένου από ένα αλφάβητο σε ένα άλλο βάσει κάποιων κανόνων που βασίζονται είτε στην ιστορική καταγωγή της λέξης είτε στην φωνητική της απόδοση (εδώ χωράει πολύ νερό όπως αντιλαμβάνεσαι)
    Μεταγραμματισμός (transliteration) = μεταφορά ενός κειμένου από ένα αλφάβητο σε ένα άλλο με απόλυτη αντιστοίχιση των γραμμάτων (αυτό που βλέπεις στις οδικές πινακίδες των χωριών, ας πούμε, ή στα σύγχρονα διαβατήρια – υπάρχει επίσημος πίνακας αντιστοίχισης).

    Η μεταγλώττιση (dubbing) δεν έχει σχέση με τα παραπάνω. Είναι η μεταφορά του προφορικού λόγου από μια γλώσσα σε μία άλλη, αφού έχει προηγηθεί μετάφραση (αυτό που κάνουμε στις ταινίες για να ποφύγουμε τον υποτιτλισμό).
    Είναι γεγονός ότι η «μεταγλώττιση» είχε παλιότερα και την έννοια της μετάφρασης, σήμερα όμως δεν χρησιμοποιείται πλέον με αυτήν την έννοια, τουλάχιστον όχι από τους μεταφραστές. Και συγκεκριμένα στο παράδειγμά μας, αυτό που ήθελες να πεις εσύ δεν ήταν ούτε μετάφραση ούτε μεταγλώττιση (με καμμία από τις δύο έννοιες), ήταν μεταγραφή.

    Ποιο είναι το σύνδρομο του τρόλεϋ;

  4. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Α γεια σου, ευχαριστώ για την ορολογική διευκρίνηση!

    Το σύνδρομο του τρόλεϋ:

    Πριν: «Κάντε ένα βηματάκι να μπούμε και μεις, εκεί στο βάθος έχει χώρο!».

    Μετά: «Καλέ κυρία, μην σπρώχνετε, δεν χωράνε άλλοι λέμε!».

  5. Ασμοδαίος Says:

    Είναι αδύνατο -imo- να μιλήσετε για το «πού είναι η Ευρωπαϊκή πατρίδα μας» αν προηγηουμένως δεν εξηγήσετε «τι/πώς (πρέπει να) είναι η Ευρωπαϊκή πατρίδα μας».

    Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αποκλείετε τη λύση γ.i : από τη μία Ιβηρία μέχρι την άλλη, αλλά χωρίς τη Ρωσία.

    Χμ. Κάτι λείπει. Η Τουρκία δεν περιλαμβάνεται σε κάποια από τις τρεις λύσεις που προτείνετε; Η προοπτική ένταξης των χωρών της νότιας λεκάνης της Μεσογείου στην ΕΕ δεν υπάρχει καν στο μυαλό σας;

    ΥΓ: Οι ονομασίες των «λύσεων» είναι δική σας επινόηση;

    ΥΓ2: Μου φαίνεται ότι τα «Λευκορρωσσία» και «Ρωσσία» είναι ανούσιες προσπάθειες αναστροφής των απλοποιητικών διαδικασιών της γλώσσας.

    ΥΓ3: Καλά, δεν είναι συνεπέστερο με τις ορθογραφικές αρχές σας το «Γυισκάρδος»;

  6. Αόρατη Μελάνη Says:

    Γιατί Γυισκάρδος; Giscard γράφεται. Το ύψιλον από πού προκύπτει;

  7. ni-me Says:

    Ενδιαφέρον θέμα Θανάση, αν και δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση.

    Ας μου επιτραπεί η παράθεση μιας φράσης από το λήμμα «continent» της wikipedia:

    The division of the landmass of Eurasia into the continents of Asia and Europe is an anomaly, as no sea separates them. The distinction is maintained for historical and cultural reasons …An alternative view is that Eurasia is a single continent, one of six continents in total. This view is held by some geographers and is preferred in Russia (which spans Asia and Europe).

    Έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς αλλάζει περιεχόμενο ο όρος στην ιστορία.

    Πότε πρωτοχρησημοποιήθηκε (όχι ως μυθολογικός, αλλά ως γεωγραφικός όρος);

    Για εμάς βέβαια το μεγάλο θέμα είναι αν η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη.
    Σε πολλούς βέβαια φαίνεται εντελώς παράλογο ένα τέτοια ερώτημα -προφανώς και δεν είμαστε αφρικανοί ή ασιάτες!

    Το θέμα όμως είναι όχι τι δεν είμαστε, αλλά τι (θα θέλαμε να) είμαστε.

    Δεν ξέρω βέβαια κατά πόσο είναι στις προθέσεις του συγγραφέα να ασχολήθουμε με αυτό το ερώτημα, οπότε δεν συνεχίζω.

    Καλημέρα!

  8. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Ασμοδαίε, παράξενο, ακριβώς το αντίθετο σκέφτηκα εγώ: μπορώ να μιλήσω με μεγάλη ακρίβεια για το πού είναι το χωριό μου παρά για το τι αντιπροσωπεύει για μένα. Το ίδιο για την Ελλάδα. Το ίδιο για την Ευρώπη.
    Η μεγαλομεσαία λύση που προτείνετε παίζει πολύ στο μυαλό πολλών. Καταλαβαίνω γιατί, αλλά μάλλον το βάρος απόδειξης φέρει όποιος επιθυμεί να αποκλείση την Ρωσσία.
    Στο βάρος απόδειξης που μου αναλογεί προσπάθησα να ανταποκριθώ εδώ. Για τις χώρες της Μεσογείου είναι η Μεσογειακή Ένωση, για τις χώρες της Ευρώπης η Ευρωπαϊκή, για τις χώρες της Αφρικής η Αφρικανική. Οι ευφάνταστες ονομασίες είναι δικές μου φυσικά και είμαι και πολύ περήφανος για αυτό! 🙂 Τέλος, σε κάθε μου γραπτό προσπαθώ να αντιστρέψω τις απλοποιητικές διαδικασίες της γλώσσας, η Ρωσσία σας μάρανε;

    Αόρατη Μελάνη, προφανώς ο λόγιος Ασμοδαίος θυμάται τον Ροβέρτο Γυϊσκάρδο. Και εμένα εκεί πήγε στην αρχή το μυαλό μου, τον είχα γράψει με υι και μετά το άλλαξα. Πού θα πάη, θα μάθω γαλλικά κάποια στιγμή…

    Νι-με, γιατί απάντησες στον Κιτασούμπα; Τίποτα καλύτερο δεν είχες να κάνης βρε αδερφέ; Το τι είμαστε ως Έλληνες είναι θέμα άλλης μεγάλης ομφαλοσκόπησης. Ίσως σπαταλάμε υπερβολικά πολλή σκέψη σε κάτι τέτοια ερωτήματα. Όπως λες και συ, το βέβαιο είναι ότι δεν είμαστε Αφρικανοί ή Ασιάτες. Η Παρασκευή είναι πάντα καλή μέρα όντως!

  9. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Εκτός αυτού, Ασμοδαίε, η λύση που προτείνετε δεν μπορεί να υιοθετηθή γιατί δεν έχει και πιασάρικο τρέντυ όνομα σαν τις άλλες!

  10. Ασμοδαίος Says:

    Είναι ευκολότερο να ορίσετε πού είναι το χωριό σας επειδή το χωριό σας (εικάζω ότι θα) είναι συμπαγές γεωγραφικά και οριοθετημένο εννοιολογικά. Αν δεν ξέρατε τι είναι «χωριό», μάλλον δε θα μπορούσατε να μιλήσετε για συναφή γεωγραφικά ζητήματα ή κάθε προσπάθεια να μιλήσετε για αυτά θα βρίσκεται εν κενώ. Οι (οιονεί) κρατικές οντότητες πόρρω απέχουν από το να διαθέτουν εκείνα τα χαρακτηριστικά που καθιστούν εύκολο το λόγο για ένα χωριό.

    Με άλλα λόγια, υπάρχουν (φαντάζομαι) κάποιες άρρητες προκείμενες όσων γράφετε, χωρίς τις οποίες δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές οι οριοθετήσεις σας. Μία από αυτές βρίσκεται στο κείμενο στο οποίο παραπέμπετε. Μία άλλη στο προ-προηγούμενο σχόλιο. κλπ. Θα ήταν φρονιμότερο να μας πείτε προηγουμένως τι πρέπει να είναι η ΕΕ (ΗΠΕ, μία ζώνη ελεύθερων συναλλαγών, πολιτική ένωση της οποίας οι πολίτες θα έχουν ένα λίγο-πολύ κοινό πολιτισμικό υπόβαθρο; ) αν θέλετε να μας μιλήσετε στη συνέχεια για το μέχρι πού θα φτάνει.

    Τώρα, δεν καταλαβαίνω γιατί επιμένετε ότι η Τουρκία και η Ρωσία πρέπει να τύχουν της ίδιας μεταχείρισης, αν και πρόκειται για κράτη διαφορετικά (από κάθε άποψη). Βασικές ηθικές μας διαισθήσεις δεν μας το επιτρέπουν.

    Υστερόγραφα:

    Είναι όντως ευφάνταστες οι ονομασίες. (Μα ξέρετε και την Ιβηρία;) // Πράγματι, το Ροβέρτο Γυισκάρδο είχα κατά νου. // Η γραφή «Ρωσσία» δεν μπορεί να συνοδευτεί από κάποιο από τα ευφάνταστα επιχειρήματα που σκαρώνετε. // Εντάξει, μπορεί να μη βρήκα «πιασάρικο» όνομα, αλλά μπορώ να προστρέξω σε σας για να με βοηθήσετε για να βρω ένα. 🙂

  11. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    «Τώρα, δεν καταλαβαίνω γιατί επιμένετε ότι η Τουρκία και η Ρωσία πρέπει να τύχουν της ίδιας μεταχείρισης, αν και πρόκειται για κράτη διαφορετικά (από κάθε άποψη). Βασικές ηθικές μας διαισθήσεις δεν μας το επιτρέπουν.»

    Ας μην υπερβάλλουμε τώρα, η ηθική δεν έχει και μεγάλη σχέση με αυτό. Ούτε υποστηρίζω ότι πρέπει να έχουν ίδια μεταχείριση, κάθε άλλο: η Τουρκία όπως το Μαρόκο, άρα έξω, η Ρωσσία όπως η Ουκρανία, άρα περίσκεψη. Η περίσκεψη αυτή όμως δεν στηρίζεται σε ζητήμα νομιμότητας ας πούμε (ανήκουν στην Ευρώπη; πού στέκονται πολιτισμικά; ταιριάζουν τα χνώτα μας; από πού έρχονται και πού πάνε;), αλλά είναι καθαρά θέμα πολιτικής σκοπιμότητας.

  12. ni-me Says:

    Την αμηχανία της Δύσης απέναντι στην Ρωσία (και το ανάποδο) περιέγραψε με τον εξαίρετο ειρωνικό του τρόπο ο συγγραφέας Αθανάσιος Μάννος (σωστή η μεταγραφή; ) στο έργο του «Το Μαγικό Βουνό» : είναι η σχέση του πρωταγωνιστή με την Madame Chauchat.
    (δεν έχω το βιβλίο κοντά μου τώρα, αν θυμάμαι καλά όμως στο καρναβάλι (όταν ο Γιάννης Κάστορπας της την πέφτει) αυτή τον αποκαλεί με συμπόνια και κατανόηση ( ; ) «mon petit bourgeois» στα γαλλικά – κορυφαία ατάκα).

    Θανάση, η απορία σου, γιατί απάντησα στον Κιτασούμπα, είναι και δική μου.

  13. ΙωαννηςΚ (πρώην ioannisK) Γιάννης Καραμήτρος Says:

    Πολύ καλό κείμενα αλλά σαν ευρωπαϊστής πιστεύω ότι ευρωπαϊκή πατρίδα μας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά με 27 χώρες μέλη παρα μεγάλωσε:(

  14. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Υπάρχει μία κόπωση, είναι αλήθεια… Αυτό με την Βουλγαρία και την Ρουμανία δεν ξέρω τι προσέθεσε ας πούμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: