Το φαινόμενο Τσίπρα ως occasio για μία γενική πολιτική απογραφή

by

Στην παρθενική μου εμφάνιση στο φιλόξενο συνιστολόγιό σας (καταφύγιο για τους πνευματικά κατατρεγμένους…) θα ήθελα να ασχοληθώ με το πολιτικό φαινόμενο των ημερών, τον Αλέξη. Σκοπεύω να χάσω την συνιστολογική μου παρθενία με ένα «πιασάρικο» θέμα. Οι φιλοσοφίες ίσως έρθουν αργότερα, ίσως και ποτέ.

Το φαινόμενο Τσίπρα «προβληματίζει» – όπως λέγουν οι δημοσιογράφοι – το Μαξίμου, την Χαριλάου και τον Περισσό (ως εκ …περισσού μάλλον). Τί αντιπροσωπεύει όμως ο Αλέξης; Από πού έρχεται και πού θέλει να (μας) πάει;

Είναι προφανές ότι ο Αλέξης είναι ευφυής άνθρωπος, όπως άλλωστε και ο πολιτικός του μέντορας, ο Αλέκος. Διαισθάνθηκε γρήγορα τί συμβαίνει σ’ αυτήν εδώ την χώρα, πόσο κουρασμένο είναι το πολιτικό κατεστημένο, όπως επίσης και ο λαός που ψάχνει να βρει τους Μεσσίες του στους γόνους των γνωστών οικογενειών – από φύλαρχο σε φύλαρχο πάμε, όπως σε κάθε τριτοκοσμική χώρα που σέβεται τον εαυτό της. Ο Αλέξης και ο Αλέκος είδαν ότι υπάρχει κενό. Κενό φιλοδοξιών, κενό αγωνιστικότητας και κενό υπαρξιακό. Μία κουρασμένη πολιτική τάξη βολοδέρνει στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Ο Πρωθυπουργός μέχρι στιγμής δεν θέλει να αναμετρηθεί με την ιστορία, βιώνοντας προφανώς ένα υπαρξιακό δράμα «θείας» φροϋδικής προελεύσεως. Προσπαθεί να ικανοποιεί το δικό του κομματικό κατεστημένο διαρκώς, αγοράζοντας έτσι εσωκομματική ειρήνη στον χαμηλότερο δυνατό παρονομαστή. Ο ΓΑΠ …απλώς «δεν κάνει το παιδί» (κατά τον γνωστό «γερόλυκο» της πολιτικής)! Η Γενική Γραμματέας αισθάνεται άνετα με το ποσοστό της και δεν θέλει να μπαίνει σε περιπέτειες συνεργασίας με άλλους, που μπορεί να μολύνουν το ακήρατο και διαιώνιο δόγμα. Αυτές είναι οι συνιστώσες του πολιτικού μας συστήματος.

Όποιος ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα, με μαχητικότητα και διάθεση ουσιαστικών κοινωνικών μεταβολών, θα κερδίσει το στοίχημα του μέλλοντος. Ο Αλέξης είναι παιδί «ζυμωμένο» στις πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες. Είναι παιδί των καταλήψεων, ξέρει από κοινωνική μηχανική, είναι περισσότερο κοινωνικός παρά πολιτικός μηχανικός. Ανέβηκε πάνω στο κύμα της σύγκρουσης και έφτασε πλέον, όταν μιλάει, να του δίνουν όλοι σημασία. Βγήκε στο πεζοδρόμιο, συγκρούσθηκε με τις «δυνάμεις καταστολής», γιατί ξέρει ότι η κάθε εξουσία βασίζεται σε μία επίφαση νομιμότητας και ότι ασφαλώς καμία εξουσία δεν είναι αδιαμφισβήτητη. Ξέρει δηλαδή ότι η κοινωνική δυναμική αλλάζει τις υφιστάμενες δομές. Και σ’ αυτό έχει απόλυτο δίκιο. Είναι μαρξικός και καλά κάνει. Λίγος Μαρξ δεν βλάπτει, όπως και κάποιοι άλλοι ελάσσονες πολιτικοί φιλόσοφοι ή πολιτειολόγοι. Μ’ αυτούς θα έπρεπε να είχαν ασχοληθεί και στην δεξιά, η οποία ιστορικά στην χώρα μας, και πολύ περισσότερο τώρα στην περίοδο της «ήπιας προσαρμογής», βιώνει το δικό της δράμα: ενώ διαχρονικά χαράσσει την σωστή κατεύθυνση στις βασικές επιλογές για την πορεία του τόπου (οικονομία της ελεύθερης αγοράς και ένταξή μας στην ΕΟΚ), δεν έχει επιχειρήματα, λόγω προφανούς έλλειψης καλλιέργειας των στελεχών της, για να στηρίξει τις θέσεις και τις επιλογές της. Τα στελέχη της λίγο έχουν «ζυμωθεί» στις κοινωνικές διεργασίες και δύσκολα μπαίνουν στον κόπο να πείσουν τους άλλους. Και όποιος δεν μπαίνει στον κόπο να πείσει τους άλλους, όταν μάλιστα τον πνίγει το δίκιο, στρέφεται προς τον λαϊκισμό και τις «ήπιες προσαρμογές» και τελικά χάνει το δίκιό του!

Επανέρχομαι όμως στον Αλέξη. Καθόλο το διάστημα που προηγήθηκε της ανάρρησής του στην ηγεσία του Συνασπισμού έκανε παρέα με τους «ακραίους», για να μπορέσει να ακουστεί. Σε μεγάλο βαθμό τους χρησιμοποίησε. Αυτοί έκαναν βροντερό το παρόν του, σ’ αυτούς οφείλει ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας του. Τώρα, όμως, θα πρέπει σιγά-σιγά να εγκαταλείψει το επαναστατικό του παρελθόν (όχι πλήρως, αφού θα το θυμάται που-και-που). Τώρα πια έφτασε η ώρα της αστικοποίησης. Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις τον ωθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Πολλοί θα αντιλέξουν, αλλά προβλέπω ότι σταδιακά θα αρχίσει να γίνεται περισσότερο «αστυφιλικός», για να σταματήσει να φοβίζει τους αστούς, που τους αρέσει μεν η επανάσταση, αλλά αγαπάνε εξίσου το παρκαρισμένο μερτσεντικό τους στην Φιλοθέη και δεν θέλουν να το παραχωρήσουν στο κράτος, για να αγοράζει ο Αλέξης πετρέλαιο από τον Τσάβεζ… Και ο Αλέξης τους ξέρει καλά, γι’αυτό και θα τους ικανοποιήσει, δυσαρεστώντας φυσικά τους «ακραίους», δηλαδή την εξωκοινοβουλευτική άκρα αριστερά, που δεν την ενδιαφέρει η (όποια) εξουσία. Τον Αλέξη όμως τον ενδιαφέρει. Η πορεία προς τον λαό είναι πορεία προς την εξουσία. Ήδη με την χθεσινή του εμφάνιση στο Προεδρικό Μέγαρο ο Αλέξης κάνει μία ανεπαίσθητη στροφή (σ’ αυτές τις τακτικές, λεπτές μεταμορφώσεις θα πρέπει να συνηθίσουμε στο εξής): εξερχόμενος από το Μέγαρο μιλάει, για πρώτη φορά, για έναν «νέο πατριωτισμό» που έχει ανάγκη ο τόπος και φοράει πλέον πουκάμισο με το γνωστό αλογάκι.

Όσο περνάει ο καιρός, λοιπόν, ο Αλέξης όλο και περισσότερο θα πλησιάζει προς το κέντρο, κλέβοντας ένα κομματάκι από την εκκλησία-Πασόκ και επιστρέφοντας αμέσως πίσω στην αριστερή φωλιά του. Και όσο παραμένει στο Πασόκ ο ΓΑΠ, ο Αλέξης θα έρχεται πιο κοντά στην εξουσία. Αυτά είναι μάλλον προφανή…

Απομένουν όμως τρεις σοβαρές διευκρινίσεις, για να μην παρεξηγηθώ:

α. Η όλη τακτική του Αλέξη και του Αλέκου δεν έχει πολιτικά τίποτε το μεμπτό. Ληστεύουν «εκκλησίες» οι άνθρωποι και καλά κάνουν. Είναι, επίσης, παρήγορο για την αριστερά στον τόπο μας ότι, παρ’ όλο τον κρατισμό της και τη στείρα άρνησή της απέναντι σε κάθετι καινούργιο, τόλμησε ένα προοδευτικό βήμα και ανέδειξε ως ηγέτη της ένα νέο άνθρωπο, με συγκρότηση, λόγο και παρουσία (αυτές τις ιδιότητες δύσκολα μπορεί να τού τις αρνηθεί κανείς). Τούτο για τα υπόλοιπα κόμματα είναι αδιανόητο. Αυτά χρησιμοποιούν και προωθούν είτε γόνους των γνωστών οικογενειών είτε τραγικές (και αντιαισθητικές) φιγούρες του κομματικού σωλήνα ή δημοσιογράφους του εκδοτικού-μιντιακού κατεστημένου (φταίει βεβαίως και ο κόσμος που τους ψηφίζει). Για τους άλλους δεν υπάρχει στον ήλιο μοίρα. Και εδώ ο Συνασπισμός και τα στελέχη του κάνουν ένα επαναστατικό βήμα και μπράβο τους.

β. Σε επίπεδο ουσίας, εντούτοις, ο Αλέξης δεν λέγει τίποτε καινούριο, απλώς συνεχίζει πιστά το έργο της ανάσχεσης οποιασδήποτε προόδου στην χώρα. Συντάσσεται με τον κρατισμό και τους κρατικοδίαιτους (βλ. την πρόσφατη έφοδο στην ΔΕΗ), που αυτοί ουσιαστικά – και όχι αφηρημένα το σύστημα! – βασανίζουν την γενιά των 700 ευρώ. Μια γενιά που της βγαίνει η ψυχή για τα προς το ζήν και έχει να αντιμετωπίσει καθημερινά τους προνομιούχους συνδικαλιστές των μεγάλων δημοσίων οργανισμών, με τους οποίους συντάσσεται ο Αλέξης. Από τις συνεχείς απεργίες ή καταλήψεις σε σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία και άλλες δημόσιες υπηρεσίες δεν πλήττεται ο Σωκράτης, ο Βαρδής ή η Γιάννα, αυτοί έχουν τα λεφτάκιά τους να στείλουν τα παιδιά τους στα καλλίτερα (ιδιωτικά) σχολεία ή πανεπιστήμια ή να νοσηλευθούν στα καλλίτερα νοσοκομεία του κόσμου. Αυτοί που πλήττονται είναι οι μικρο-μεσαίοι, οι μικρο-αστοί, που ζουν και τον πρόσθετο εφιάλτη της ανεργίας, κυρίως επειδή κάποιοι μάχονται λυσσαλέα την ελεύθερη οικονομία και την κάθε μορφής δημιουργικότητα (για να διατηρήσουν φυσικά τα δικά τους προνόμια).

γ. Βεβαίως, ο Αλέξης την δουλειά του κάνει. Τα δύο μεγάλα κόμματα τού έχουν ανοίξει διάπλατα την πόρτα με την στάση τους να απομονώνουν κάθε γνήσια λιμπεραλιστική φωνή (είτε δεξιόθεν είτε αριστερόθεν), που αποτάσσεται τον κρατισμό, τάσσεται υπέρ της ελευθερίας ως θεμελιώδους αρχής στην κοινωνία μας, υποστηρίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και προτείνει μία περισσότερο εξωστρεφή εξωτερική πολιτική χωρίς φοβικά και μειονεκτικά σύνδρομα, σαν αυτήν που εισηγείται ο συνιστολόγος Αναγνωστόπουλος. Φωνάζει π.χ. ο Μάνος για τις προκλητικές αμοιβές των συμβολαιογράφων ή το 3% των άνευ παραστατικών εξόδων των επιχειρήσεων των ΜΜΕ, αλλά η καθεστηκυία τάξη κωφεύει και κάνει ωσάν περί άλλα να τυρβάζει. Συντηρεί προκλητικά προνόμια υπέρ ολίγων και ετοιμάζεται να δρέψει τους καρπούς της παντελούς έλλειψης ιδεολογίας που την διακρίνει: θα συρθεί κάποια στιγμή να συγκυβερνήσει με τον Αλέξη, είτε το θέλει είτε όχι.

Το τελευταίο δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό, αλλά μπορεί να αποτελέσει άσχημη εξέλιξη για τον τόπο, αν δεν υπάρξει ιδεολογικός αντίλογος, γνήσια λιμπεραλιστικός, που θα αντικρούει και θα εξισορροπεί, ακόμη και στο πλαίσιο μιας συγκυβέρνησης, τις σοσιαλεπώνυμες ονειροπολήσεις. Ζούμε πλέον σε ένα νέο περιβάλλον, με βαλκάνιους γείτονες στα βόρεια σύνορά μας, που κάθε άλλο παρά συμπλεγματικοί είναι και τρέχουν με γοργό βήμα προς το μέλλον, διψώντας για διακρίσεις και ευημερία. Κι εμείς τί κάνουμε; Βάζουμε λουκέτο παντού. Κυρίως στα όνειρα των νέων ανθρώπων για ένα δημιουργικό αύριο…

Ευχαριστώ για την ανοχή σας!

Advertisements

10 Σχόλια to “Το φαινόμενο Τσίπρα ως occasio για μία γενική πολιτική απογραφή”

  1. philos Says:

    Πολύ καλή αρχή!
    Δυνατή ανάλυση που διαβάστηκε πολύ εύκολα!
    Καλή συνέχεια!

  2. lectoratius Says:

    Ευχαριστώ!
    Έχουμε πολλά ακόμη να πούμε…

  3. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Λεκτοράτιε, καλώς ήλθες και καλώς να μας μείνης!

    Όσο για τον γιαλαντζί επαναστάτη των κομματικών συντεχνιών και των αέργων κομματανθρώπων Αλέξη Τσίπρα, αρκεί νομίζω να πω ότι το ποσοστό του Σύριζα στα Βριλήσια όντως θα εκτοξευθή.

  4. KT Says:

    Lectoratius καλώς ήλθες και καλώς έγραψες!

    Επίτρεψέ μου κάποιες σύντομες παρατηρήσεις, έτσι για να κάνουμε τον πρώτο μας διάλογο.

    Η φράση στον τίτλο σου «Το ‘φαινόμενο’ Τσίπρα» έχει κατά την γνώμη μου τεράστια σημασία για την ανάλυση περιπτώσεων όπως ο Αλέξης. Γενικώς η γλώσσα έχει μεγάλη σημασία στην ζωή μας και συχνά δεν την παίρνουμε καν χαμπάρι. Η λέξη «φαινόμενο» λοιπόν -της οποίας η χρήση για περιγραφή περιπτώσεων όπως ο Αλέξης κινδυνεύει να γίνει από τετριμμένη έως γραφική- αποκαλύπτει πολύ περισσότερα και ουσιαστικά πράγματα, σε όποιον την προσέξει όσο της πρέπει. Η λέξη μιλάει για το «φαίνεσθαι». Και ο Αλέξης έχει μεγάλη σχέση με το «φαίνεσθαι».

    Με την άνοδο Τσίπρα στο τιμόνι του ΣΥΡΙΖΑ (και τον σχετικό βομβαρδισμό των τηλεθεατών από τον Λαζόπουλο, βεβαίως) διερωτήθηκα τί είναι εκείνο που έχει ο Αλέξης και δεν έχουν άλλοι σύγχρονοι πολιτικοί μεγαλύτεροι ή μικρότεροί του στην ηλικία. Αφού το καλοσκέφτηκα και μίλησα με αρκετούς φίλους και φίλες, κατέληξα σε ένα συμπέρασμα prima facie εξωφρενικό αλλά νομίζω απολύτως αληθές: Ο Αλέξης έχει «φαίνεσθαι» δηλ. είναι ένας νέος που αρέσει εμφανισιακώς –περί ορέξεως κολοκυθόπιτα!- σε μεγάλο αριθμόν Ελληνίδων και Ελλήνων που πρόκειται να ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές. Οι άντρες τον βρίσκουν «γελαστό», «συμπαθητικό», «φωτογενή», «μορφονιό» και τα τοιαύτα. Οι γυναίκες τον βρίσκουν «όμορφο», «γλυκούλη», «χαριτωμένον», «κομψόν», «τσαχπίνη» και…επίσης τα τοιαύτα. Στα μικρά παιδιά ο Αλέξης θυμίζει το καλό παιδί της γειτονιάς που τους παίρνει παγωτό ή τα πάει κλεφτά βόλτα με το μηχανάκι. Στους μαθητές τον νεαρό δάσκαλο που εκτός από μάθημα λέει και ωραία ανέκδοτα στα διαλείμματα. Στους κατοίκους πολυκατοικιών το ωραίο «αγόρι της διπλανής πόρτας». Στους κατόχους πισίνας το πισίνα-boy και στους καταναλωτές πίτσας το πίτσα-boy. Στον Λαζόπουλο τον Σάκη Ρουβά…Και ούτω καθεξής… Σε όλους αρέσει ο Αλέξης. Και αριστερός να μην ήταν θα τους άρεσε. Τώρα, βέβαια, που είναι και αριστερός, ο συνδυασμός είναι ακόμη πιο πετυχημένος, σχεδόν εκρηκτικός!

    Αγαπητέ Lectoratius, μην έχεις την παραμικρή αμφιβολία: Ο κόσμος ψηφίζει με εντελώς ανορθολογικά κριτήρια, κοιτάζοντας περισσότερο από πολιτικές απόψεις, θέσεις κ.λπ. την εξωτερική εμφάνιση των υποψηφίων, το ύψος, το χρώμα μαλλιών, την οδοντοστοιχία, το χαμόγελο και άλλα τέτοια πράγματα… Πάντοτε έτσι ήταν και πάντοτε έτσι θα είναι. Ο γέρος Καραμανλής (θεός σχωρέστον) περνιόταν για σουπερ κούκλος από τις Ελληνίδες της εποχής του, αυτό το ξέρουμε όλοι. Επομένως, καλές είναι οι πολιτικές αναλύσεις αλλά νομίζω ότι όλοι ξέρουμε ότι η καρδιά του ψηφοφόρου είναι άβυσσος. Και μιαν άβυσσο μπορεί να την φωτίσει μόνο το χαμόγελο (και όχι ο λόγος ή τα έργα) ενός νεαρού ή μιας νεαράς πολιτικού.

    Υγ. Ένα παραπολιτικό επάγγελμα που βρίσκω πολύ ενδιαφέρον είναι αυτό του επικοινωνιολόγου: Ως επικοινωνιολόγος-συνιστολόγος λοιπόν θα συμβούλευα τα μέλη κομμάτων και πολιτικών οργανώσεων που διαβάζουν Συνιστολόγιο, να ψάξουν για τους ωραίους-ωραίες στις γραμμές τους και να τους θέσουν ως αιχμήν του δόρατος στις μελλοντικές προεκλογικές εκστρατείες. Καλό είναι βέβαια να μην πρόκειται για τούβλα, αλλά να μπορούν τα παιδιά αυτά να αρθρώσουν στοιχειώδη πολιτικό λόγο (όχι σαν τον ΓΑΠ που έχει προ πολλού καταλήξει ΓΑΒ). Το φαίνεσθαι αποτελεί κατά τη γνώμη μου αναγκαίον όρο για να επιτύχει κανείς στην σύγχρονη πολιτική και λυπάμαι που θα δυσαρεστήσω τους ιδεαλιστές. «Έτσι ήταν όμως και παλιά» θα τους έλεγε ο Αλκιβιάδης….

  5. lectoratius Says:

    Τα όσα λέγεις, φίλε ΚΤ, εν μέρει με βρίσκουν σύμφωνο.
    Ναι, ο Αλκιβιάδης κατάφερε να επικρατήσει για καιρό στην πολιτική – και τη στρατιωτική – σκηνή των Αθηνών λόγω της εμφάνισής του (είναι γνωστά τα σχετικά χωρία που αποθαυμάζουν το κάλλος του, κλπ…). Αυτό συμβαίνει. Δεν είναι όμως ο κανόνας, ούτε στην εποχή μας ούτε κατά το – εγγύς ή απώτερο – παρελθόν.
    Αμφιβάλλω δηλ. αν τα κριτήρια με τα οποία επιλέγει πολιτικούς η σημερινή κοινωνία είναι προεχόντως αισθητικά. Αν ήταν έτσι τα πράγματα, θα είχε θέση στο Κοινοβούλιό μας ο Πάγκαλος (…παρά το όνομά του), ο Ζαγορίτης, ο Αϊβαλιώτης ή η Αλέκα; Ο λαός δεν δίνει τελικά τόσο μεγάλη σημασία στο φαίνεσθαι. Ο πολύς φον Αβραμόπουλος είναι η επιτομή του στυλ και η φαντασίωση ακόμη και αριστερών κορασίδων (όπως μου έχουν εκμυστηρευθεί σε μη καταγεγραμμένες συνομιλίες…), εντούτοις δύσκολα θα τον κάνει ο ελληνικός λαός πρωθυπουργό, απλούστατα γιατί είναι – αιαθητικά – πολύ τέλειος για τα μέτρα μας.

    Πάντως, για να αντιστρέψω λίγο τους όρους της συζήτησης, όλος αυτός ο προβληματισμός γύρω από το είναι και το φαίνεσθαι είναι μάλλον ψευδεπίγραφος, μολονότι συνεπήρε τα μυαλά γερμανών και γάλλων φιλοσόφων του 19ου και 20ου αιώνα.
    Οι πατέρες της εκκλησίας και οι μεταγενέστεροι δογματικοί θεολόγοι μιλούσαν ήδη παλαιότερα για την Ουσία και τις Ενέργειες του Θεού: με απλά λόγια, η Ουσία του Θεού, δηλ. το είναι Του, παραμένει πάντοτε απροσπέλαστη στον άνθρωπο, ενώ ο Θεός μάς φανερώνεται μόνον μέσα από τις Ενέργειες: την αγάπη, την δικαιοσύνη, την καρτερικότητα, ίσως και τα θαύματα – σε όσους πιστεύουν φυσικά, άρα ο γράφων τεκμήριο περί τούτου αδυνατεί να παράσχει). Οι Ενέργειες αυτές αποτελούν, κατ’ ουσίαν, το φαίνεσθαι του Θεού.
    Με αυτά θέλω να πω απλώς ότι δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από μετανεωτερικές αναγνώσεις της πραγματικότητας και θα πρέπει να δίδουμε πίστη περισσότερο σ’ αυτό που βλέπουμε. Η Ουσία των ανθρώπων, το είναι τους, είτε είναι πολιτικοί είτε «κοινοί θνητοί», παραμένει απροσπέλαστη ή κρυφή στους άλλους. Αυτό που μπορούμε να κρίνουμε και να συγκρίνουμε είναι μόνον τις Ενέργειες του καθενός, δηλ. το σύνολο του φαίνεσθαί του ή, κατά Χάιντεγκερ, την «εκροή του είναι» προς τον αισθητό κόσμο (έτσι, συνδέω τον …Χάιντεγκερ με την πατερική παράδοση!).

    Εν κατακλείδι, φίλε ΚΤ, είναι ό,τι φαίνεται, αφού μόνον αυτό φαίνεται.

  6. ο δείμος του πολίτη Says:

    Εγώ αφού σας χαιρετίσω μετά από καιρό -λόγω υποχρεώσεων- θα προσθέσω χωρίς να διαφωνώ επί της ουσίας ότι ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν είχαν φύγει από το σοσιαλοδημοκρατικό στρατόπεδο. Απλά άλλαξε η φρασεολογία και η πρακτική του. Έγινε πιο κινηματικός, έφυγε από την ΠΑΣΟΚική περιχαράκωση που τον έκλεισε ο Νικολάκης, αλλά ακόμα είναι αστικοδημοκρατικό.

  7. TheLove Giver Says:

    ANOIKTH EPISTOLH PROS OLOUS TOUS ELLHNES KAI OPOION ALLON XEREI NA DIABAZEI GREKLIS! ή σενάριο

    EXO ENA EROTIMA KAI XRIAZOME TH BOITHIA OLON sas GIA NA APANTITHEI.
    GIA AUTO PROOTHISTE TO ,ALLWSTE EXEI KAI PLAKA

    POSA ?
    TI POSA THA MOU PEITE
    POSA XROSTAEI H ELLADA .?. POSO EINAI SUNOLIKA TO DIMOSIO XREOS.?.
    KURIE TSIPRA .. PITE EKEI STOUS BOULEUTES TOU SIRIZA NA KANOUN MIA ERWTISH..
    E TI STO KALO DEN MPOREI KAPOIOS NA MAS PEI OS POTE THA XEPLIRONOUME ..
    2040? 2050? AN DEN XANADANISTOUME
    XERO GO…NA KANOUME OIKONOMIES …NA KANOUME
    ENAN ERANO .. E NA DOSOUME KATI MPROSTA .. E KAI !!!!!!!!!!
    NA MHN XANADANISTOUME RE GAMOTI*&^&^^&!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    TI STO KALO KANETE ?…ANTE TORA MH TA PARO ME THN OLIMPIADA ..
    POU PARALIGO NA XANAXTISETE THN ATHINA ..KAI TI WRAIA STADIA
    KAI TI STO KALO NA TA KANOUME TORA TOSA STADIA.?AS TA MIRASOUME….
    KAI TI NA KANOUME TOSA KAINOURIA KAI ANAKENISMENA DIAMERISMATA .
    ..OX O TOURISMOS..AX AX
    ….SKOTOURES STO KEFALI MAS*1

    TORA ME TOSO DANISMO KAI ME TOSO PROTHIMOUS POLITIKOUS NA SIGALIPSOUN TO
    THEMA TOU DHMOSIOU DANISMOU,EKAPSAN OLH THN PELOPONISO(OUSTIASTIKH DIALISH
    PIROSBESTIKHS META 2004) PROKIMENOU NA EKMETALEUTOUN KAI NA EKXORISOUN ENA
    SORO EKTASIS .. SE KAPIA SIMFERONTA . AGNOSTOU .TAUTOTITAS .
    ANTIKEIMENA ata!!AUTA TA ata LOIPON LENE STHN KIBERNISH

    ata YO MAN !! MOU XROSTAS KAI DEN EXEIS NA PLIROSIS …

    KUBRNISI (KLASIKOI XENEROTOI)PIOS EISTE .?

    ata RE MALAKA EIMASTE AP TON SULOGO TWN PISTOTON SOU ..
    OLOI AUTOI POU H XORA SOU XROSTAEI EKPROSOPOUNTE APO EMAS
    EUROPAIKH KENRIKH TRAPEZA , F.B. KAI ANADOXOI

    KUBERNISH(ATARAXH KAI KALA ) E KAI DEN EXETE ENA ONOMA
    NA SAS FONAZOUME ?

    ata PES MAS KAI ESU.. ata ! DEN GAMIETE!!

    KUBERNISH .. OK ata. TI NEA ?

    ata……..

    KUBERNISH OK KATALABA . NA LOGARIASTOUME.

    ______________EDW AGAPITOI FILOI ..MAS LIPEI TO NOUMERAKI POU PSAXNOUME
    PIO PANO (POSA XROSTAME RE GAMOTO????)KAI TO GAMOTO EINAI OTI AN DEN EXO
    AUTO TO NOUMERO DEN MPORO NA TELIOSO AUTO TO SENARIAKI ..
    ANYWAY …KAI META TO LOGARIASMO

    ata OPOTE MOU XROSTAS ? EURO KAI ? DOLARIA KAI KATI ? XRIMATOPISTOTIKA
    PROIONTA

    KUBERNISH POPO EFTASE TOSO E??? EGW KANO TO PAN GIA NA TIRISO TON DIAKANONISMO
    KAI TO XERIS.DEN MPORO NA KANO KATI PARAPANO

    ata KANIS PLAKA TORA??? KANONIKA THA EPEREPE NA SOU DIMEUSW OTI
    EXIS KAI DEN EXIS ..
    ARKETA SOU XARISA.KAI LEFTA APO THN EUROPH SOU EDOSA.

    KUBERNISH MA ? AFOU ME UPOXREONIS NA ISPRATO FOROUS
    (UPO ENA DISEKATOMIRIO MORFES) APO TOUS POLITES GIA NA PLIRONO TON DIAKANONISMO
    ..OSO MPORO TELOS PANTON.E PROSEXO KAI TA MAGAZA SOU !!
    DEN MPORIS NA PEIS? . EXO KAI FTINO METANASTI ,,EXO ANOIKTA SINORA ,,
    XENES BASIS ,, TERASTIES EKTASIS EKXORIMENS GIA DEKADES XRONIA ..
    E?E? DEN KANO OTI MOU LES ?

    ata DEN EINAI ARKETO !XROSTAS KAI EISAI KAKOPLIROTIS. AKOU TI THA KANIS TORA.
    THA KAPSIS THN PELOPONISO KAI THA THN KANIS xENODOHIA KAI LUNA PARK .

    KUBERNISH OK BOSS

    ata A KAI MHN KSEXASO FTIAXE KAI AUTO TO KOLODROMO EKEI XAMO .

    KUBERNISH NAI NAI ! THA TOUS BALOUME DIODIA

    ata xa xa NAI LES KAI DEN EXEI DIODIA EDO KAI 20 XRONIA EKEI . MA TI KOROIDA ..
    PRAGMATIKA TI ZWA POU EINAI ..?
    MAKARI OLES OI XORES NA HTAN SAN THN ELLADA RE GAMOTO

    KUBERNISH SE KATALABENO

    TELOS PROTOU EPISODIOU

    APETOUME NA DOUME XANA DASOS SE OLES TIS PERIOHES POU EXOUN KAEI STHN ELLADA
    (TOULAXISTON TA TELEUTAIA 2 XRONIA RE POUST@#$%)
    DEN EXEI PISTEI KANENAS POLITIS APO MIA APLH DILOSH TOU PROTHIPOURGOU ..
    AUTOU TOU APLOU YPALLILISKOU …
    OTI OI EKTASEIS OLES THA KIRIXTOUN ANADASOTEES .. POU EINAI TA DIATAGMATA ?
    YPARXOUN?GIATI EKXORITIKAN EKTASIS STH PARNITHA?

    KAI KATI ALLO ESEIS TOU SINASPISMOU !!! H ANERXOMENH DYNAMH !!! PREPEI NA
    MAS DIXETE OTI DEN EISTE YPALLILOI TOUS OXI ME LOGIA …ALLA ME PRAXIS !!!!
    APOKALIPSTE TOUS MASKARADES!!AN THELETE NA KANETE ENA KALO STON TOPO .APOKALIPSTE
    THN OLH PLEKTANH . STAMATISTE TON EXOTERIKO DANISMO !!KAI STAMATISTE NA XEPOULATE TON TOPO
    DITHEN GIA NA XEPLIROSETE TO XREOS LERNEA YDRA !!!!!
    …GIATI NAI H SIXRONH DOULIA EINAI TO SYSTHMA TWN KENTRIKON TRAPEZON!!!
    ISOS GIA AUTO NA ELEGE TO KKE EXO APO THN EOK .
    MA KURIA PAPARIGA ??? ESEIS MIPOS XERETE POSA XROSTAME ?
    PITE TOUS NA STAMATISOUN NA DANIZONTE ..ti? PERNEI PROMITHIA KAI O PERISOS?

    TOULAXISTON AS MA BOITISEI KAPIOS NA TELIOSO TO SENARIO MOU RE GAMOTi..

    *1 SKOTOURES STO KEFALI MAS – BGIKE APO TON LAIKO MITHO THS PIRPOLISIS THS PELOPONISOU.(LENE
    OTI O KARAMANLIS ITHELE NA PAEI THN IERH FLOGA THS OLIMPIADAS STO PEKINO . TI SIGINITIKO !?!! APO KLADI SE KLADI
    ALLA O KORINTHIAKOS TON STAMATISE.) TOTE LEEI H LAIKH RISH O KOSMOS SE OLH THN ELLADA KITAGE PSILA KAI ELEGE KAI
    KATARIOTAN GIA AUTH THN SKOTOURA STON OURANO …

    με αγάπη
    δε λοβ γκίβερ
    10-03-2008

  8. Αόρατη Μελάνη Says:

    Lectoratius, εξαιτερετική η τοποθέτησή σου.
    Επίτρεψέ μου ένα μικρό σχόλιο στη συζήτησή σου με τον ΚΤ περί κριτηρίων του ψηφοφόρου. Δεν νομίζω ότι ο κόσμος ψηφίζει με αόριστα ανορθολογικά κριτήρια, ούτε νομίζω ότι ψηφίζει με κριτήριο την εμφάνιση. Ο κόσμος ψηφίζει με το ίδιο κριτήριο που αγοράζει και απορρυπαντικό: δεν το πολυσκέφτεται μέχρι να βρεθεί μπροστά στο ράφι του σούπερ μάρκετ (όρα κάλπη) και τότε ψηφίζει αυτό που του ακούγεται πιο οικείο (όρα προωθημένο). Δηλαδή ψηφίζει με κριτήρια μάρκετινγκ. Αν στο περιβάλλον του όλοι μιλούν για έναν πολιτικό, αν οι εφημερίδες γράφουν γι’ αυτόν, αν τον βλέπει στα κανάλια, πείθεται ότι «αυτός είναι» αν όχι ο σωστός, τουλάχιστον ένας αξιόλογος υποψήφιος. Πολύ αμφιβάλλω ότι ο μέσος ψηφοφόρος βάζει κάτω τις πολιτικές θέσεις όλων των υποψηφίων, τις τοποθετήσεις και την πορεία τους, τις μελετά και επιλέγει αξιοκρατικά τον εκπρόσωπό του. Ψηφίζει αριστερά ή δεξιά ανάλογα με τον κύκλο του, και ρίχνει το κουκί του σε όποιον υποψήφιο προωθούν τα ΜΜΕ.
    Όσο για την υποτιθέμενη «ελκυστικότητα» του Τσίπρα και το κατά πόσον συνιστά προσόν ή ελάττωμα, έχω αναρτήσει ένα σύντομο, ελαφρύ και ενδεχομένως αφελές post στο ιστολόγιό μου, για όποιον ενδιαφέρεται.

  9. Θωμάς Says:

    Θανάση Αναγνωστόπουλε είσαι γιαλαντζί μαλάκας!!!!!!!!!!!!!

  10. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Γιαλαντζί, όντως.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: