Το Κοσσυφοπέδιο γίνεται Κόσοβο

by

Χτες το Κοσσυφοπέδιο της ιστορίας, των μεσαιωνικών σερβικών θρύλων και της μυθικής μάχης του 1389 έγινε Κόσοβο του σήμερα και του μέλλοντος, της Λίγκας του Πρίζρεν και της πλειοψηφίας του 90% των κατοίκων του. Το τι προηγήθηκε, δίκαιο ή άδικο, όχι μόνο τα τελευταία εννιά χρόνια, αλλά μάλλον τα τελευταία ενενήντα χρόνια δεν είναι της στιγμής. Αν θεωρήσουμε δεδομένη την ανεξαρτησία, τι μέλλει γενέσθαι στο κοντινό μέλλον; Ο Γ΄ Βαλκανικός Πόλεμος ή η Έκτη Διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Μερικές παρατηρήσεις:

α. Η μακρά διαδικασία των διαπραγματεύσεων ώδινεν μυν και έτεκεν όρος. Το σχέδιο Αχτισάρι, το οποίο αποδέχθηκαν οι Κοσσυφοπέδιοι, προέβλεπε μια ολίγον έγκυο και υφ’ όρους ανεξαρτησία (πολύ πραγματικώτερη εκείνης που προέβλεπε το σχέδιο Άναν βέβαια). Η πλήρως αρνητική στάση των Σέρβων ασφαλώς συνετέλεσε σε αυτό. Ούτε όμως η μονομερώς ανακηρυχθείσα ανεξαρτησία της 17 Φεβ 08 δεν είναι στην πραγματικότητα πλήρης, καθότι εξαρτάται από την ευρωπαϊκή αποστολή, την νατοϊκή προστασία και την διεθνή οικονομική βοήθεια, είναι όμως κάτι παραπάνω. Το Κοσσυφοπέδιο χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμη για να μην γίνῃ το κοσσυφοπεδικό, ακόμα ένα χρονίζον πρόβλημα της διεθνούς πολιτικής.

β. Η αναλογία και η ομοιότητα με την Κύπρο είναι διπλή: οι Τουρκοκύπριοι μπορούν να παραλληλιστούν όχι μόνο με τους Κοσσυφοπέδιους σε σχέση με την Σερβία, αλλά ακόμη περισσότερο με τους Σέρβους του Β. Κοσσυφοπεδίου σε σχέση με το Κόσοβο. Οι πλειονότητες που γίνονται μειονότητες σαν μπάμπουσκες περιπλέκουν την κατάσταση. Οι εγκλωβισμένοι Σέρβοι οδηγούνται σε μια εθελοντική «απομόνωση» παρόμοια εκείνης των Τουρκοκυπρίων∙ τι θα συμβῄ αν 11 χρόνια μετά ακολουθήσῃ μια ανάλογη σερβική «ειρηνευτική επιχείρηση»;

γ. Το αλβανικό κράτος έχει επιδείξει έως σήμερα υπευθυνότητα και ψυχραιμία αξιέπαινη. Ούτε πανζουρλισμός στους δρόμους ούτε εθνικιστικές μεγαλοστομίες ούτε αλβανικός στρατός στην Πρίστινα. Δεδομένου όμως ότι ο Κόσοβο δεν είναι το αντίστοιχο μιας «μικράς Ελλάδος», αλλά μάλλον μια «δεύτερη Αλβανία», είναι ενδιαφέρον να δούμε προς τα πού θα κινηθῄ το πράγμα. Κι αν η Αλβανία γίνῃ ένα «δεύτερο Κόσοβο»;

δ. Η βόρεια ακατονόμαστη γείτων ανησυχεί. Και εύλογα. Οι Κοσοβάροι έχουν τον ενθουσιασμό του νεοφώτιστου και του ζηλωτή, έχουν εκλέξει πολέμαρχους για αρχηγούς τους, νιώθουν ότι οι μεγάλοι της Γης θα τους υποστηρίξουν σε ό,τι και να κάνουν. Η σταθερότητα της βόρειας Μακεδονίας θα έπρεπε να είναι πρώτιστος στόχος της βαλκανικής πολιτικής μας∙ αντ’ αυτού εμείς κουτσαβακικώς αρνησικυρούμε.

ε. Το νεογνό κράτος χρειάζεται βοήθεια για να σταθῄ στα πόδια του. Και θα ευγνωμονῄ για αυτήν για πολύ. Είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να αναγνωρίσῃ μεταξύ των πρώτων το Κόσοβο, πιέζοντας ταυτόχρονα για την προστασία της σερβικής και των άλλων μειονοτήτων. Η φιλία της Ελλάδας προς την Σερβία μπορεί να εκφραστῄ με την αποστολή υπαλλήλων, διοικητικών και αστυνομικών, στην Μιτρόβιτσα και την προώθηση της ευρωπαϊκής υποψηφιότητας της Σερβίας.

στ. Στο μυαλό πολλών υπάρχει η σκέψη του ασκού του Αιόλου. Αν ναι στο Κόσοβο, γιατί όχι στην Τσετσενία, στην Ταταρία, την Αμπχαζία, το Κουρδιστάν; Αλλά και: γιατί όχι στην Φλάνδρα ή στην Καταλωνία; Η καθυστέρηση του Κοσόβου εξαναγκάζει την Ευρώπη να ασχοληθῄ ξανά με το πρωτοεθνικιστικό στάδιο, την στιγμή που νόμιζε ότι είχε φτάσει πλέον στο μεταεθνικιστικό. Αν μπορεί να συναχθῄ ένας κανόνας από την «μοναδικότητα» του Κοσόβου, είναι ότι η εδαφική ακεραιότητα μιας χώρας προϋποθέτει τον σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων των μελών των μειονοτήτων της που τυγχάνουν τοπικές πλειοψηφίες. Το πού θα εφαρμοστῄ ο κανόνας αυτός όμως μάλλον δεν πρόκειται να το αποφασίσουμε εμείς.

ζ. Δυο λόγια για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι διαδηλωτές Κοσοβάροι κρατούσαν αμερικανικές (περισσότερες) και ευρωπαϊκές (λιγώτερες) σημαίες. Είναι στο χέρι της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αντιστραφῄ αυτή η αναλογία∙ θα έλεγα μάλλον ότι είναι καθήκον της να το επιτύχῃ αυτό. Έναν τρόπο μπορώ να σκεφτώ εύκολα: Η Σερβία, το Μαυροβούνιο, η Βοσνία, το Κοσσυφοπέδιο, η Αλβανία, η Μακεντονίγια θα ενταχθούν στην Ένωση ως μέλη του ίδιου κύματος διεύρυνσης και όχι χωριστά. Ας διασπαστούν όσο θέλουν και ας κάνουν όσους μικροεμφύλιους ανταρτοπόλεμους θέλουν∙ η μοίρα τους θα είναι κοινή και ευρωπαϊκή.

η. Κρατούσαν και βρετανικές σημαίες οι Κοσοβάροι. Αυτή η σημαία θα ανήκῃ μάλλον σε κάποια χώρα εκτός Ε.Ε.

θ. Εμείς οι Έλληνες έχουμε μια συναισθηματική ροπή προς τους Σέρβους και δεν εξαιρώ φυσικά ούτε τον εαυτό μου (το αξίζουν μόνο και μόνο για το μπάσκετ, διάολε!). Πρέπει όμως να συνειδητοποιήσουμε όχι μόνο τα εγκλήματα του εθνικισμού τους, όχι μόνο τα τακτικά διπλωματικά τους λάθη, αλλά και να προσαρμοστούμε στην πραγματικότητα και να κοιτάξουμε μπροστά. Μόνο έτσι θα βοηθήσουμε αποτελεσματικά και τους φίλους μας τους Σέρβους.

Advertisements

Ετικέτες:

9 Σχόλια to “Το Κοσσυφοπέδιο γίνεται Κόσοβο”

  1. DEFKALION Says:

    Η Δύση αυτοπαγιδεύτηκε για δεύτερη φορά σε αυτό τον αιώνα (η πρώτη στο Ιράκ). Επιβραβεύτηκε ένας τυπικός και πλέον θρασυδειλος βαλκανικός εθνικισμός. Η ευρωπαϊκή προοπτική θεωρώ ότι θα έπρεπε να δωθεί συνολικά σε Σερβία-Κόσοβο ώς ενιαίο κράτος. Η Ρωσία είναι μάλλον ικανοποιημένη από τις εξελίξεις καθώς ξαναπατάει πόδι σε Βαλκάνια, διασπάει -μήπως και εδαφικά;…- την Ευρώπη και ΄΄ριζώνει΄΄ στον Καύκασο…
    Το κουτί της Πανδώρας άνοιξε, όσοι λένε το αντίθετο και μιλάνε για ΄΄μοναδική περίπτωση΄΄ είναι το λιγότερο αφελείς κάτι που ακόμη και Αμερικάνοι Διπλωμάτες αντιλαμβάνονται….
    βλ http://www.washingtontimes.com/apps/pbcs.dll/article?AID=/20080131/COMMENTARY/288472699

  2. Ασμοδαίος Says:

    Παρατηρήσεις επί των παρατηρήσεων του κ. Αναγνωστόπουλου:

    Φαίνεται ότι η κυβέρνηση του Κοσόβου δε θα επιδιώξει τον αποκλεισμό σε θυλάκους της ελάχιστης ως ποσοστό επί του συνολικού πληθυσμού σερβικής μειονότητας. Με άλλα λόγια, νομίζω ότι θα καταβληθεί προσπάθεια ώστε να μη δοθεί καμία λαβή στη Σερβία ώστε να επέμβει.

    Μετά την πτώση του τείχους, είχε διαδοθεί και ακόμη θεωρείται ορθή η άποψη ότι έχουμε εισέλθει σε μία εποχή ειρήνης κλπ, σε μία αιώνια και αδιατάρακτη pax europaea. Ωστόοσο, ένα πλήθος αποσχιστικών κινημάτων (Φλάνδρα, Σκωτία, Λέγκα του Βορρά κλπ) δείχνουν ότι η άποψη είναι λανθασμένη. Το ζήτημα είναι αν τα ζητήματα αυτά θα επιλυθούν με καλάσνικοφ ή με ειρηνικό τρόπο, βάσει μίας θεωρίας που αναγνωρίζει το δικαίωμα στην απόσχιση σε ορισμένες περιπτώσεις.

    Πραγματικά μεγάλη πίκρα η μέχρι τώρα αδιαφορία της Ελλάδας για τα τεκταινόμενα και μεγαλύτερη πίκρα η απουσία ενιαίας φωνής της ΕΕ.

  3. Μύρων Κατσούνας Says:

    Αγαπητέ Θανάση, γράφεις: Αν μπορεί να συναχθῄ ένας κανόνας από την «μοναδικότητα» του Κοσόβου, είναι ότι η εδαφική ακεραιότητα μιας χώρας προϋποθέτει τον σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων των μελών των μειονοτήτων της που τυγχάνουν τοπικές πλειοψηφίες. Το πού θα εφαρμοστῄ ο κανόνας αυτός όμως μάλλον δεν πρόκειται να το αποφασίσουμε εμείς».
    Κι ερωτώ αφελώς: Μήπως η μοναδικότητα αυτή καταστεί ο κανόνας και ο παλαιός κανόνας εξαίρεση; Και ποιος αποφασίζει;Η ισχύς ή το διεθνές δίκαιο.

  4. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Η ισχύς φυσικά. Το ποιος πρέπει όμως να αποφασίζη είναι αλλουνού παπά Ευαγγέλιο.

  5. Lakis Velotris Says:

    ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΣΤΑ ΜΟΝΑΣΤΙΡΙΑ
    ΚΑΙ ΣΤΑ ΞΑΝΘΑ ΜΑΛΛΙΑ
    ΚΑΙ ΓΑΛΑΝΑ ΜΑΤΙΑ
    ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΟΥΜΕ ΣΚΛΑΒΙΑ
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΛΑΒΟΚΟΥΜΟΥΝΙΑ

  6. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Ποιος τον ακούει τον Καλλίρη, θα αρχίση πάλι να λέη για την χλωρίδα και την πανίδα που μαζεύεται εδώ…

  7. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Δευκαλίων, το σχόλιό σου το είχε συλλάβει ο κακός Πυλωρός χωρίς να το προσέξω, γιαυτό και δεν σου απάντησα. Οι Αλβανοί πρέπει να παραδεχτής ότι έχουν τα δίκια τους, δεν είναι δυνατόν οι μισοί να κατοικούν εκτός συνόρων του αλβανικού κράτους. Συμφωνώ όμως ότι Σερβία και Κοσσυφοπέδιο πρέπει να τύχουν κοινής αντιμετώπισης ως προς την ευρωπαϊκή τους πορεία.

  8. DEFKALION Says:

    Ο αλβανικός εθνικισμός λειτούργησε ως πυροδοτικός μηχανισμός από το 1981 και μετά του Σερβικού εθνικισμού, παρά την -μοναδική για μειονότητα- αυτονομία που απολάμβανε. Οι περιπτώσεις καταπιεστικής συμπεριφοράς από τους Κοσοβάρους καταγράφηκε ακόμη και σε δυτικές εφημερίδες της εποχής
    ^ New York Times 1981-04-19, «One Storm has Passed but Others are Gathering in Yugoslavia»
    ^ New York Times 1982-07-12, «Exodus of Serbians Stirs Province in Yugoslavia»
    ^ New York Times 1987-06-27, «Belgrade Battles Kosovo Serbs»
    http://en.wikipedia.org/wiki/History_of_Kosovo

    Αυτός που μάλλον έχει δίκιο δεν είναι οι Αλβανοί αλλά ο Καναδός απόστρατος στρατηγός Lewis MacKenzie….
    We bombed the wrong side?
    Major General Lewis MacKenzie – Armed Forces of Canada (retired)
    http://www.freerepublic.com/focus/f-news/1144464/posts

  9. Ανώνυμος Says:

    Ούτε κι οι βορειοηπειρώτες δεν πρέπει να ζουν εκτός της δικιάς τους…
    Ίδια μέτρα και ίδια σταθμά. Και για τους τούρκους της θράκης, και για τους κούρδους, και για…
    Επιτέλους ο αγώνας του IRA δικαιώθηκε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: