Καινούργιες λέξεις ΙΙΙ

by

(Μερικές από τις αστείες λέξεις που ακολουθούν θα μπορούσαν να ενοχλήσουν όσους θεωρούν αισχρά τα ανθρώπινα, οπότε ας μην συνεχίσουν)

Οι απαγορευμένες

Θελξίπεος: Ο θελξίπεος είναι ο (αρσενικοσεξιστικός) σέξυ! Όπως λέμε π.χ., «θελξίπεος κι όποιος αντέξει», «θελξίπεο χαμόγελο» κ.τ.τ.

Τερψίπεος: Ούτε εδώ χρειάζονται πολλές πολλές εξηγήσεις. Ενδιαφέρων ο χιαστός συσχετισμός με το επίθετο τερψιλαρύγγιος: υπάρχουν τερψίπεοι λάρυγγες και τερψιλαρύγγια πέη.

Εύστηθος: Εύστηθη είναι προφανώς μια γυναίκα με όμορφο στήθος. Το αντίθετο θα ήταν υποθέτω δύσστηθη, μια γυναίκα με ανύπαρκτο ή πεσμένο στήθος, κάτι σαν δύστυχη δηλαδή.

Φαινοπυγίς: Εντάξει, αυτή δεν είναι ακριβώς δικιά μου, στα λεξικά υπάρχει η φαινομηρίς, ανάλαφρο καλοκαιρινό ένδυμα που άφηνε τον μηρό να φανῄ. Η φαινοπυγίς των ημερών μας προχωρεί ένα βήμα παραπέρα, όπως το μπραζίλιαν π.χ., επιβεβαιώνοντας την ανωτερότητα των πολιτισμών της νεωτερικότητας.

Δεξοπυγίς: Δεξοπυγίς υποθέτω ότι είναι η γυναίκα που δέχεται από την πυγή. Το πρώτο στάδιο της δεξοπυγίδος είναι ασφαλώς η σεισοπυγίς.

Πεοσθενής: Εκείνος του οποίου σθένει το πέος, ο γαμίκουλας ας πούμε (Την λέξη έφτειαξε ο φίλος μου Α.Κ. και μου την χάρισε για δώρο γάμου. Τον ευχαριστώ πολύ!).

Στυτός: Ο έχων στύση, ο έγκαυλος, ο καυλωμένος. Το αντίθετο, ο έχων χάλαση, ο τσουτσουρρίος, είναι ο απόστυτος.

Κατατετιλμένη: Ιδίως στο θηλυκό της απαντᾴ η μετοχή παθητικού παρακειμένου του κατατίλλω = αποτριχώνω, σουρομαδάω. Κατατετιλμένη είναι όποια έχει κάνει μπραζίλιαν γουάξ ας πούμε.

Οι παρετυμολογημένες

Καρπούζι: Πρόκειται για γνησία αρχαία ελληνική οπώρα, η οποία έθελξε και τους τουρκεστανούς εισβολείς, εξού και το τουρκοπρεπές γλωσσικό ένδυμα. Προέρχεται από την λέξη «καρπός», η οποία δόθηκε στο συγκεκριμένο λαχανικό εμφατικώς χάριν του μεγέθους του, καθώς επρόκειτο για τον κατεξοχήν «καρπό» του κλασσικού περιβολιού. Στους ελληνιστικούς χρόνους ο «καρπός» ακολούθησε το γενικώτερο ρεύμα της εποχής και υποκορίστηκε, η κατάληξη -διον όμως συνάφθηκε απευθείας στην ονομαστική και όχι στο θέμα του ονόματος, σε μια από τις συνηθισμένες για την εποχή γλωσσοπλαστικές ιδιοτροπίες. Το «καρπόσδιον» έγινε, όπως αναμενόμενο, «καρπόζιον» με απλοποίηση του συμπλέγματος -σδ- σε -ζ- και, ακολούθως, «καρπούζιον» με αναπληρωτική έκταση του -ο- σε -ου-. Από εκεί ο δρόμος μέχρι το «καρπούζι» της κοινής νεοελληνικής ήταν εύκολος.

Αεικήντο: Η λέξη αναφέρεται σε μια αρχαιοελληνική μορφή όχι μόνο πολεμικής τέχνης, αλλά και γενικώτερου τρόπου ζωής. Προέρχεται από την σύμφυρση των λέξεων «άγε κήδου» ως οιονεί συνθήματος και σύνοψης του βίου που ευαγγελιζόταν το αεικήντο. Αποτελεί παρότρυνση στον νέο μαθητή της φιλοσοφίας να σκάψῃ ένδον και να φροντίσῃ τον ψυχικό και πνευματικό του κόσμο, ως προϋπόθεση της βαθύτερης μύησής του. Από την Ελλάδα η αρχή «άγε κήδου» ταξίδεψε στις ημιβάρβαρες ιαπωνικές νήσους, από όπου νεωστί επανέκαμψε οίκαδε.

Και μία σοβαρή

Νηψιαλγία: Είναι το άλγος που προκαλείται από την νήψη, ο πόνος και η κακή διάθεση που δημιουργεί το ξενέρωμα και η επάνοδος στην νηφαλιότητα, σε απλά νεοελληνικά το χανγκ-όβερ.

Αυτά!

Advertisements

Ετικέτες:

16 Σχόλια to “Καινούργιες λέξεις ΙΙΙ”

  1. ο δείμος του πολίτη Says:

    Χαχαχα. Πολύ καλές λέξεις.

  2. Αθ. Αναγνωστoπουλος Says:

    Δείμε, με συγκινείς! Την άλλη φορά θα σου αφιερώσω μία από τις αστείες μου λέξεις!

  3. S G Says:

    ελα ρε βρηκες επιτελους λεξη για το χανγκοβερ! θα προσπαθησω να την θυμαμαι…

  4. Αθ. Αναγνωστoπουλος Says:

    Χαχα, ναι, μετά από πολυετείς έρευνες, επιτέλους ΕΥΡΗΚΑ! :-))

  5. maurochali Says:

    χμμ … ανοίξτε και κάνενα αρχαιοελληνικό λεξικό. Θα βοηθήσει να καταλάβετε πως οι νέες λέξεις δεν είναι και τόσο νέες.
    Ειδικά το «κατατετιλμένη» λεγόταν «παρατετιλμένη».

  6. Κωνσταντίνος Says:

    Συγγνώμη, μαύρο μου χάλι, αλλά θα ήθελα μία διευκρίνηση: το δεύτερο πληθυντικό αφορά τους συνιστολόγους ή τους συμμετέχοντες στην συζήτηση για τις νέες λέξεις; Ρωτώ διότι, αν ισχύει το πρώτο, εδώ τίθεται σοβαρότατο ζήτημα και απαιτείται άμεση και σαφής διευκρίνηση: συλλογική συνιστολογική ευθύνη δεν υφίσταται παρ’ ημιν και εγώ προσωπικά αρνούμαι να επωμισθώ τα κρίματα του Αναγνωστόπουλου! Τα δικά μου κρίματα φθάνουν και περισσεύουν! Κατά τα λοιπά, αυτές οι καταχωρήσεις γίνονται, νομίζω, (και ελπίζω!) περισσότερο για να μας φτιάχνουν το κέφι παρά για να μας διδάξουν Ελληνικά…

  7. athanasiosanagnostopoulos Says:

    Μαύρο χάλι, συμφωνείς λοιπόν ότι κατατετιλμένη δεν υπάρχει στα αρχαία. Το τίλλω προφανώς και δεν το έβγαλα από το κεφάλι μου, απλώς παίζω με τα σύνθετα και με τις σημασίες. Όσο για τα λεξικά τα αποφεύγω, στον 21ο αιώνα προτιμώ το TLG.

    Καλλιράνθρωπε, νόμιζε και έλπιζε όσο θες, στο τέλος οι λέξεις μου θα επιζήσουν όλων μας! 🙂

  8. Κωνσταντίνος Says:

    Σαν τις κατσαρίδες…

  9. maurochali Says:

    παρατίλλω και (αργότερα) κατατίλλω είναι και τα δύο υπαρκτά στα αρχαία. Με διαφορετικές σημασίες. Με την σημασία του δικού σας «κατατίλλω» η αττική διάλεκτος της κλασικής περιόδου χρησιμοποιούσε το «παρατίλλω».
    Πλάι στο TLG πολυ χρήσιμο και το http://www.perseus.tufts.edu
    Υ.Γ. Προφανώς δεν κατάλαβα το χιούμορ σας. Γιαυτό και ένα ανόητα δασκαλίστικο σχόλιο, του οποίου η επιθετική αγένεια δεν σας αφήνε περιθώριο να σκεφτείτε ότι ο πληθυντικός είναι ο λεγόμενος ευγενείας.

  10. athanasiosanagnostopoulos Says:

    Αν είναι «ανόητα δασκαλίστικο σχόλιο» και «επιθετικά αγενές» το δικό μου, το «ανοίξτε και κανά λεξικό», προερχόμενο από πιθανό μελλοντικό καθηγητή τι είναι;

    Τέλος πάντων, κακή αρχή κάναμε, ας το αφήσουμε εδώ. Η άποψή μου για τον πληθυντικό ευγενείας είναι εδώ, θα με ενδιέφερε να την σχολιάσης. 🙂

  11. maurochali Says:

    Μα παρακαλώ, ξαναδιαβάστε το ΥΓ του τελευταίου μου σχολίου! Οι χαρακτηρισμοί «ανόητα δασκαλίστικο» κλπ. αναφέρονται στο ΔΙΚΟ ΜΟΥ σχόλιο, όχι στο δικό σας. Και το ΥΓ φιλοδοξούσε να είναι απολογία για ένα αχρείαστο (δικό μου) σχόλιο. Προφανώς απέτυχε.
    Όσο για τον πληθυντικό ευγενείας: η λογική σας μου φαίνεται σωστή, και η ιστορική προσέγγιση είναι ωραία (για τους σολοικισμούς δεν πολυσυμφωνώ: η γλώσσα, και δη η ελληνική, αρέσκεται στα ανακόλουθα). Εγώ όμως του έχω μια αδυναμία του πληθυντικού ευγενείας. Είναι όντως δείκτης απόστασης, η οποία, νομίζω, θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως πρόκληση: να την εξερευνήσεις, να την υποσκάψεις σιγά-σιγά, να την αναιρέσεις. Δεν πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο από παιχνίδι, αν όμως παίζεται καλά μπορεί να είναι ωραίο. Εξάλλου τις δυνατότητες ειρωνίας που προσφέρει ο πληθυντικός ευγενείας δεν θα ήθελε να τις χάσω.

  12. athanasiosanagnostopoulos Says:

    Νταξ’, ο μυγιασμένος μυγιάζεται προφανώς… Όπως αποδείξατε, ο πληθυντικός ευγενείας έχει πολλές δυνατότητες ειρωνείας!

  13. γιωργος Says:

    βοηθεια εκλιπαρω ψαχνω για αρχαιοελληνικες λεξεις που να σχετιζονται αμεσα με χορο!!! για επωνυμια σχολης χορου!!
    ευχαριστω εκτων πρωτερων

  14. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Γιώργο, κατά πρώτον άραξον, γιατί μας αγχώνεις. Κατά δεύτερον, πώς σου φαίνεται το Ορχηστείον; Κατά τρίτον, γιατί βρε αδερφέ σώνει και καλά αρχαιοελληνικές; Τέλος πάντων, περί ορέξεως…

  15. Έφη Says:

    Καταπληκτικό το μπλογκ σας! Πολύ πρωτότυπο κι ενδιαφέρον! Με ενδιαφέρει να βρω μια λέξη για κατάστημα με χειροποίητα ασημένια κοσμήματα. Παρά τις ξενερωτες ξενόφερτες, κάλλιο μια ελληνική, μπας και μάθουμε και κάτι από τη γλώσσα μας! Σας ευχαριστώ!

  16. Έφη Says:

    Καταπληκτικό το μπλογκ σας! Πολύ πρωτότυπο κι ενδιαφέρον! Με ενδιαφέρει να βρω μια λέξη για κατάστημα με χειροποίητα ασημένια κοσμήματα. Παρά τις ξενερωτες ξενόφερτες, κάλλιο μια ελληνική, μπας και μάθουμε και κάτι από τη γλώσσα μας! Σας ευχαριστώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: