Αρχαιολογική Α.Ε. ΙΙ

by

Στο άρθρο αυτό προτείνω έναν ακόμη τρόπο με τον οποίο η ιδιωτική επιχειρηματική πρωτοβουλία θα μπορούσε να αποβῄ πολύτιμη για την υπόθεση της αρχαιολογίας στην Ελλάδα.

Η ιδέα φυσικά δεν είναι δική μου ούτε είναι κάτι το εξαιρετικά ευφυές. Τόσο περισσότερο λοιπόν απορώ γιατί σε μια χώρα με την αρχαιολογική παράδοση της Ελλάδας, το επιστημονικό δυναμικό και την βέβαιη τουριστική πελατεία δεν έχει δημιουργήσει κανείς μια πρότυπη αναπαράσταση αρχαίας πόλης, με την αγορά της, τους ναούς, τα στρατιωτικά σώματα και φυσικά τους κατοίκους της.Για την δημιουργία μιας τέτοιας αναπαράστασης θα μπορούσαν να εργαστούν πληθώρα αρχαιολόγων, ιστορικών, τεχνιτών και ξεναγών, παράγοντας πρωτότυπη και πολύτιμη επιστημονική εργασία. Ο επισκέπτης θα είχε ολοζώντανα μπροστά στα μάτια του έναν Αθηναίο ρήτορα, μια Κορινθία εταίρα, ένα Λακεδαιμόνιο οπλίτη, με την αμφίεση και την κόμμωση της εποχής. Θα έβλεπε τον ιερέα του Διονύσου να κάθεται στο κοίλο του θεάτρου∙ παγκρατιαστές αθλητές να ασκούνται∙ μια ομάδα οπλιτών να προετοιμάζονται για μάχη. Ακόμη τα κτήρια του άστεος, από τους ναούς μέχρι το μητρώο μέχρι ένα απλό εστιατόριο με τα εδέσματα της εποχής θα επανέρχονται στην ζωή, ακέραια, με τα λαμπρά τους χρώματα, ως χώροι εργασίας, λατρείας και επικοινωνίας των ανθρώπων και όχι ως μην αγγίζετε-μην φωτογραφίζετε-μουσειακά εκθέματα.

Περιττό να υπομνήσω πόση εκπαιδευτική αξία θα είχε μια τέτοια αναπαράσταση για τον επισκέπτη του καθ’ αυτόν αρχαιολογικού χώρου, ο οποίος θα μπορῄ δίπλα στο αυθεντικό μνημείο να θαυμάζῃ την αναπαράσταση, να συγκρίνῃ, να συγκινήται, να διδάσκεται. Επίσης στους μαθητές, που συχνά βαριούνται και δεν καταλαβαίνουν περί τίνος πρόκειται, η αναπαράσταση βοηθεί στην εποπτική διδασκαλία. Τέλος, ειδικά οι φοιτητές αρχαιολογίας είναι προφανές ότι θα ωφεληθούν εξαιρετικά από την μεταφορά των άψυχων σελίδων των βιβλίων τους σε ολοζώντανη πράξη.

Ο επιχειρηματίας από την άλλη μεριά έχει νομίζω εξασφαλισμένη πελατεία, που καθιστᾴ την επένδυσή του όχι απλώς βιώσιμη, αλλά και δυνητικά πολύ κερδοφόρο.

Μετά από όλα αυτά, εύλογα θα αναρωτηθῄ ο καλόπιστος αναγνώστης: «αφού είναι όλα τόσο προφανή και τόσο απλά, πού είναι το πρόβλημα;». Καλή ερώτηση.

Το πρόβλημα είναι ότι υποψιάζομαι πολύ έντονα ότι, αν βρισκόταν κάποιος χριστιανός πρόθυμος να δημιουργήσῃ μια τέτοια αναπαράσταση, κανείς δεν θα τον άφηνε. Κατά πρώτον, όσοι τυχόν θα υποστήριζαν την ιδέα θα γίνονταν αμέσως ύποπτοι ως «πληρωμένες γραφίδες» και «πράκτορες του κεφαλαίου». Οι εφημερίδες θα μιλούσαν για «αρχαιοτσινετσιττά» και «αρχαιοφιλία ποπκόρν». Οι διανοούμενοι θα κατήγγελλαν την ύβρη εκείνου που «αποτολμᾴ να ανεγείρῃ νέους Παρθενώνες». Το ΚΑΣ θα απέρριπτε μετά βδελυγμίας την δημιουργία «ψευδοαρχαιολογικής Ντίσνεϋλαντ». Και οι τοπικοί φορείς, ασφαλώς, θα εξανίσταντο εναντίον της «καταλήστευσης της πολιτιστικής κληρονομιάς από τους εμπόρους». Και όλοι, όλοι όμως, εν χορῴ, θα ζητούσαν από το Κράτος να κατασκευάσῃ Εκείνο μια αναπαράσταση, για να την βλέπουν οι ξένοι που τότε έτρωγαν βελανίδια αλακρέμ κ.λπ. κ.λπ. και να χάσκουν.

Advertisements

Ετικέτες: ,

3 Σχόλια to “Αρχαιολογική Α.Ε. ΙΙ”

  1. ο δείμος του πολίτη Says:

    Σε αυτό το post θα συμφωνήσω απόλυτα. Έχω επισκεφθεί ανάλογες προσπάθειες και στη Γαλλία και στην Καστοριά και πραγματικά κατανοείς τι ακριβώς συνέβαινε εκεί. Αντίθετα στο Σέσκλο και το Διμηνί ο απλός, αμαθής, πολίτης δεν αντιλαμβάνεται τίποτα.

    Άσε που όπως έθεσα και στο ταξιδεύοντας και ξεναγώντας οι επιβάτες μου δεν αντιλαμβάνονται την αρχική μορφή των πετρών που βλέπουν σε αρχαιολογικούς χώρους.

    Μία τέτοια λύση προτάθηκε πολλάκις, αλλά από ότι ξέρω κολλούσε στο ποιος θα χρηματοδοτήσει μια τόσο ακριβή προσπάθεια και ποιος θα την εφαρμόσει.

  2. Αθ. Αναγνωστoπουλος Says:

    Στο Δισπηλιό είναι όντως ενδιαφέρουσα η αναπαράσταση, αλλά εκ των πραγμάτων περιωρισμένη, καθώς μιλάμε για 7000 χρόνια πριν, τα στοιχεία είναι αναπόφευκτα λίγα.

    Το πρόβλημα νομίζω είναι ότι ψάχνεις την χρηματοδότηση στο ΥΠΠΟ. Από εκεί όμως δεν πρόκειται να έρθη, όχι μόνο λόγω στενότητας, αλλά, εύλογα, και λόγω ιεραρχήσεων: προηγούνται οι ανασκαφές, η συντήρηση κ.λπ. Ο ιδιωτικός τομέας πάλι μπορεί να βρη λεφτά, επιστήμονες να τα εφαρμόσουν έχουμε, νομίζω λοιπόν ότι είναι καθαρά θέμα νοοτροπίας, αδράνειας κ.λπ. Σκέψου: δεν είναι απλώς ότι κανένας δεν το έχει σκεφτεί (αμφίβολο!), είναι τα βλέμματα που θα εισπράξη όταν ζητήση την συνδρομή του ΥΠΠΟ.

  3. ο δείμος του πολίτη Says:

    Ναι, σε αυτό το θέμα θα συμφωνήσω απόλυτα. Θα ήθελα έναν ιδιώτη να επιχειρήσει να κάνει τέτοιες αναπαραστάσεις. Έχω δει ιδιωτικά θεματικά πάρκα (Ρέθυμνο, Κέρκυρα, Ζάκυνθο κλπ) που επιχείρησαν να αναπαραστήσουν την παραδοσιακή οικιστική μορφή του τόπου. Θα μπορούσαν να είναι και αρχαιολογικά. Δε διαφωνώ, όπως θα μπορούσαν και ορισμένοι αρχαιολογικοί χώροι να λειτουργούν πιο ελεύθερα (είτε για θρησκευτικούς λόγους -που ισχύει μόνο για Ορθόδοξους- είτε για οικονομικούς σκοπούς).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: